ΚΡΥΟΘΕΡΑΠΕΙΑ

Posted in ΦΥΣΙΟΘΕΡΑΠΕΙΑ on Σάββατο, 31 Μαρτίου 2012.

ΠΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΕΧΕΙ ΕΥΕΡΓΕΤΙΚΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΚΑΙ ΟΙ ΛΑΘΟΣ ΑΝΤΙΛΗΨΕΙΣ ΓΥΡΩ ΑΠΟ ΑΥΤΗ

ΚΡΥΟΘΕΡΑΠΕΙΑ

 

 

 

 

Τι είναι η Κρυοθεραπεία:
 
Είναι η θεραπευτική αγωγή ψύξης τοπικά ή ακόμη και σε ολόκληρο το σώμα. Η ψύξη έχει ως αποτέλεσμα την μεταφορά της θερμότητας μακριά από τους ιστούς του σώματος προκαλώντας θερμορυθμιστικές αποκρίσεις στην περιοχή κάτι το οποίο δείχνει να έχει ευεργετικά αποτελέσματα.

 

 

 

 

 

 


Μεθόδοι κρυοθεραπείας:
• Παγοκύστες
• Επιθέματα Παγωμένου Gel
• Ice baths
• Cryocuff ή συσκευή ψύξης
 
Κίνδυνοι που ελλοχεύουν σε περίπτωση χρήσης της κρυοθεραπείας:
 
•        Η εφαρμογή της θεραπείας για μεγαλύτερο από το καθορισμένο διάστημα ή η απευθείας επαφή του πάγου στο δέρμα μπορεί να οδηγήσει σε βλάβη των φυσιολογικών ιστών ή να οδηγήσει σε κρυοπάγημα.
 
•        Παθολογικές καταστάσεις που αντενδείκνυουν την εφαρμογή κρυοθεραπείας είναι:
• οξεία εμπύρετη νόσο
• Ευαισθησία στο κρύο
• Αγγειοσπασμός (νόσος Raynaud, arthrosclerosis)
• Cryoglobinaemia (Τοπικοί θρόμβοι στο αίμα που προκλήθηκαν λόγω της χαμηλής θερμοκρασίας)

Θεραπευτικές χρήσεις της κρυοθεραπείας:
1) Σε οξύ τραυματισμό κάποιου μαλακού ιστού ή μυοσκελετικής κάκωσης:
• Μειώνει το μεταβολικό ρυθμό των κυττάρων με μια αντίστοιχη μείωση της μεταβολικής θερμότητας και ως εκ τούτου μειώνει την καταστροφή κυττάρων.
• Μείωνει το οίδημα στην περιοχή που εφαρμόζεται.
• Μειώνει την παραγωγή των νεύρων που προκαλούν πόνο
• Περιορίζει την αιμορραγία λόγω της αγγειοσυστολής που προκαλείται και αυξάνει το τοπική viscosity του αίματος (tmp.14-42®). Αυτό αποτρέπει την περαιτέρω εξάπλωση του αιματώματος του τραυματισμένου ιστού.
2) Ανακούφιση του πόνου
3) Μειώνει το μυϊκό σπασμό
 
Λανθασμένες αντιλήψεις για την κρυοθεραπεία:
• Επίδραση του πάγου στο οίδημα:
Οι περισσότεροι άνθρωποι διδάσκονται ότι η σωστή παροχή πρώτων βοηθειών μετά από οξύ τραυματισμό (διάστρεμμα στον αστράγαλο) επιβάλλει την τοποθέτηση πάγου απευθείας στην τραυματισμένη περιοχή για να ελαχιστοποιηθεί το οίδημα. Σύμφωνα με τελευταίες επιστημονικές έρευνες αυτό μπορεί να προκαλέσει το αντίθετο αποτέλεσμα. Έρευνες, έχουν έδειξαν ότι αν υπάρξει επιπλέον επιμέρους επίδεση- και μάλιστα αρκετά πιεστική- τα αποτελέσματα είναι καλύτερα, καθώς ελαττώνεται, σε μεγάλο βαθμό, ο μεταβολισμός. Κατ’ ακρίβεια, αν ο πάγος εφαρμόζεται χωρίς τη βοήθεια της συμπίεσης τότε, την αρχική ταχεία αγγειοσυστολή, θα ακολουθήσει αγγειοδιαστολή και μάλιστα σε μεγάλο βαθμό. Κάτι τέτοιο σημαίνει ότι  αντί να μειώνεται οίδημα τείνει να αυξάνεται (μπορείτε να βρείτε περισσότερες πληροφορίες για το φαινόμενο αυτό το όποιο ονομάζεται ως «the hunting effect»). Το φαινόμενο αυτό παρουσιάζεται σε πιο εκτεταμένη μορφή σε θερμοκρασίες κάτω από 15 °.  
 
Κλείνοντας, η πιο ευρέως αποδεκτή ως πιο αποτελεσματική μέθοδο είναι η RICE (Rest – Ice – Compression - Elevation). Η ονομασία της μεθόδου προέρχεται από τα αρχικά των αγγλικών λέξεων που σημαίνουν Ανάπαυση/Εφαρμογή πάγου/Συμπίεση/Ανύψωση.  
 
Συμπέρασμα:
Υπάρχει ο «χρυσός κανόνας» για το πότε και πώς να χρησιμοποιείται η κρυοθεραπεία; ΌΧΙ! Δεν υπάρχουν ειδικά πρωτόκολλα ή ένας "χρυσός" κανόνας πρότυπο για το πώς να χρησιμοποιείται η κρυοθεραπεία λόγω των διαφορετικών τρόπων εφαρμογής της που υπάρχουν (θρυμματισμένο πάγο, κρύο επίθεμα τζελ, μπάνιο σε παγωμένο νερό κλπ). Ως εκ τούτου, σύμφωνα με μια επιστημονική μελέτη (Bleakley et al., 2006) η θεραπεία συνίσταται να ακολουθεί τα εξής βήματα: 10 λεπτά κρυοθεραπείας , 10 λεπτά ανάπαυσης χωρίς την κρυοθεραπεία και στη συνέχεια κρυοθεραπείας για επιπλέον 10 λεπτά κάθε δύο ώρες. Αυτό μπορεί να βελτιστοποιήσει τόσο την διόγκωση αλλά και την αναλγητική δράση.
Σε αυτή τη μελέτη επίσης ενδείκνυνται ότι για οξείες κακώσεις η καλύτερη δυνατή θεραπεία είναι η εφαρμογή πάγου για μέγιστο 5 λεπτά έτσι ώστε να αποφευχθεί οποιαδήποτε πιθανή αύξηση του πρηξίματος.

 

 

 

Member Login

×